جنگ علیه ایران، گردشگری جنوبشرق آسیا را در معرض تلاطم تازه قرار داد/ سایه بحران انرژی بر فصل طلایی سفرهای تابستانی
به گزارش خبرنگار میراثآریا، صنعت گردشگری در کشورهای جنوبشرق آسیا که طی دو سال اخیر به تدریج در مسیر بازیابی از خسارات سنگین ناشی از همهگیری کووید-۱۹ قرار گرفته بود، اکنون با موج جدیدی از نااطمینانیهای اقتصادی و عملیاتی ناشی از تحولات ژئوپلیتیکی خاورمیانه روبهرو شده است.
منطقهای که به واسطه پروازهای ارزانقیمت، زیرساختهای گسترده گردشگری، اقامتگاههای اقتصادی و جاذبههای طبیعی کمنظیر، به یکی از پویاترین مقاصد گردشگری جهان تبدیل شده بود، اکنون تحت تأثیر افزایش بهای انرژی و اختلال در زنجیره حملونقل هوایی، با فشارهای مضاعفی مواجه شده است.
کارشناسان معتقدند پیامدهای جنگ علیه ایران فراتر از مرزهای جغرافیایی خاورمیانه گسترش یافته و بازارهای جهانی انرژی و حملونقل را تحت تأثیر قرار داده است؛ موضوعی که آثار آن بهویژه در اقتصادهای وابسته به گردشگری همچون تایلند، ویتنام، کامبوج، فیلیپین و نپال بهوضوح قابل مشاهده است.
در شرایطی که صنعت گردشگری هنوز بهطور کامل از تبعات همهگیری کرونا رهایی نیافته، افزایش هزینههای سفر و کاهش اعتماد مصرفکنندگان به بازارهای گردشگری، روند احیای این صنعت را با مخاطرات تازهای مواجه کرده است.
بر اساس دادههای رسمی، گردشگری سهمی تعیینکننده در اقتصاد کشورهای منطقه دارد؛ بهگونهای که حدود ۱۳ درصد تولید ناخالص داخلی تایلند و نزدیک به ۹ درصد اقتصاد ویتنام به این بخش وابسته است. در کامبوج نیز میلیونها فرصت شغلی به صورت مستقیم و غیرمستقیم با صنعت گردشگری گره خورده است.
نشانههای این فشار اقتصادی در آمارهای اخیر نیز قابل مشاهده است. وزارت گردشگری و ورزش تایلند اعلام کرده است شمار گردشگران ورودی این کشور در ماه آوریل نسبت به مدت مشابه سال قبل حدود ۷ درصد کاهش یافته است. این کاهش در میان گردشگران اروپایی به حدود ۱۶ درصد و در میان مسافران خاورمیانهای به ۵۷ درصد رسیده است.
در کامبوج نیز اداره گردشگری این کشور گزارش داده که شمار گردشگران داخلی و خارجی ثبتشده در شهر تاریخی و گردشگرپذیر «سیم ریپ» طی چهار ماه نخست سال ۲۰۲۶ نسبت به دوره مشابه سال قبل ۳۷.۵ درصد کاهش یافته است؛ آماری که بیانگر شکنندگی روند بازگشت گردشگران به منطقه است.
از سوی دیگر، افزایش قیمت سوخت و اختلال در مسیرهای پروازی بینالمللی، شرکتهای هواپیمایی را ناچار به بازنگری در برنامههای عملیاتی خود کرده است. برخی شرکتهای بزرگ منطقهای از جمله ویتنام ایرلاینز، ایرآسیا و کاتای پسیفیک بخشی از پروازهای خود را کاهش داده یا مسیرهای پروازی را تغییر دادهاند.
بسته شدن موقت برخی حریمهای هوایی و فرودگاههای کلیدی در منطقه خلیج فارس در هفتههای ابتدایی جنگ نیز موجب شد بسیاری از پروازهای بین اروپا و آسیا ناچار به استفاده از مسیرهای طولانیتر شوند؛ موضوعی که هزینههای عملیاتی شرکتهای هواپیمایی را افزایش داده و در نهایت به رشد قابل توجه قیمت بلیتها منجر شده است.
همزمان برخی شرکتهای هواپیمایی بینالمللی با افزایش چشمگیر عوارض سوخت، بخشی از هزینههای جدید را به مسافران منتقل کردهاند. در مواردی میزان این عوارض نسبت به قبل تا دو برابر افزایش یافته است؛ روندی که مستقیماً بر تصمیمگیری گردشگران برای انجام سفرهای بینالمللی اثر گذاشته است.
فعالان صنعت گردشگری نیز از تغییر رفتار بازار خبر میدهند. بسیاری از مسافران به دلیل تداوم نااطمینانیهای سیاسی و اقتصادی، زمان رزرو سفرهای خود را به روزهای نزدیک به تاریخ پرواز موکول کردهاند؛ مسئلهای که برنامهریزی و مدیریت کسبوکارهای گردشگری را دشوارتر ساخته است.
در سطح محلی نیز افزایش هزینه سوخت فشار مضاعفی بر فعالان زنجیره خدمات گردشگری وارد کرده است. رانندگان تاکسی، ارائهدهندگان خدمات حملونقل اینترنتی و کسبوکارهای کوچک گردشگری در بسیاری از مقاصد جنوبشرق آسیا از کاهش درآمد و افت حاشیه سود خود خبر میدهند.
برنامه توسعه سازمان ملل متحد نیز هشدار داده است که تداوم افزایش هزینههای سفر و کاهش اعتماد گردشگران میتواند آثار اقتصادی گستردهای بر اشتغال، درآمد خانوارها و منابع ارزی کشورهایی بر جای بگذارد که گردشگری یکی از ارکان اصلی اقتصاد آنها محسوب میشود.
کارشناسان بر این باورند که آینده صنعت گردشگری جنوبشرق آسیا در ماههای پیشرو تا حد زیادی به تحولات ژئوپلیتیکی و وضعیت بازار جهانی انرژی وابسته خواهد بود. از نگاه تحلیلگران، تداوم بیثباتی در بازارهای انرژی میتواند روند احیای کامل گردشگری پساکرونا را به تأخیر انداخته و توان تابآوری بسیاری از کسبوکارهای کوچک و متوسط این حوزه را با چالش جدی مواجه سازد.
در چنین شرایطی، صنعت گردشگری جنوبشرق آسیا که طی سالهای اخیر تلاش کرده بود از سایه سنگین همهگیری عبور کند، اکنون بار دیگر خود را در برابر بحرانی فرامرزی میبیند؛ بحرانی که نشان میدهد گردشگری جهانی بیش از هر زمان دیگری به تحولات سیاسی، امنیتی و اقتصادی بینالمللی گره خورده است.
انتهای پیام/
