سه‌شنبه , 9 ژوئن 2026 2026 - 06 - 09 ساعت :
» پزشکی، بهداشت و زیبایی » ارتباط داروهای فشارخون با خطر آسیب کلیوی در دیابت نوع ۲
ارتباط داروهای فشارخون با خطر آسیب کلیوی در دیابت نوع ۲

ارتباط داروهای فشارخون با خطر آسیب کلیوی در دیابت نوع ۲

ژوئن 9, 2026 006

به گزارش خبرنگار مهر به نقل از مدیسن نت، محققان گفتند که مسدودکننده‌های کانال کلسیم دی‌هیدروپیریدین (DCCBs) با شل کردن رگ‌های خونی عمل می‌کنند و اغلب به عنوان درمان‌های خط دوم در افراد مبتلا به بیماری کلیوی دیابتی استفاده می‌شوند.

محققان گزارش دادند که بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ که این داروها را مصرف می‌کنند، ۳۳ درصد بیشتر در معرض خطر آسیب کلیوی قرار دارند، حتی اگر داروهای دیگری را که برای محافظت از عملکرد کلیه در نظر گرفته شده بود، مصرف می‌کردند.

دکتر «تیمنا آگور» محقق ارشد، گفت: «DCCBها به طور گسترده به عنوان درمان‌های خط دوم فشار خون در بیماران مبتلا به بیماری کلیوی دیابتی استفاده می‌شوند.»

آگور در یک بیانیه خبری گفت: «یافته‌های ما سوالات مهمی را در مورد اینکه آیا این داروها همیشه بهترین گزینه برای بیمارانی هستند که در حال حاضر درمان‌های مدرن محافظت از کلیه را دریافت می‌کنند، مطرح می‌کند.»

برای مطالعه جدید، محققان داده‌های بیش از ۳۱۰۰۰ بزرگسال مبتلا به دیابت نوع ۲ را بین سال‌های ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۱ تجزیه و تحلیل کردند.

همه بیماران دو داروی مختلف مصرف می‌کردند که مراقبت از افراد مبتلا به بیماری کلیوی دیابتی را متحول کرده است: مهارکننده‌های سیستم رنین-آنژیوتانسین (RAS) که فشار خون را کاهش می‌دهند و فشار داخل واحدهای فیلترکننده کلیه را کم می‌کنند، و مهارکننده‌های کوترانسپورتر سدیم-گلوکز-۲ (SGLT2) که می‌توانند خطر نارسایی کلیه را کاهش دهند.

محققان گفتند که تقریباً از هر ۵ نفر (۳۹ درصد) برای ۲ نفر DCCB تجویز شده بود. طبق گفته محققان، DCCB های رایج شامل آملودیپین (نورواسک) و نیفدیپین هستند.

پس از حدود ۳.۵ سال پیگیری، محققان دریافتند که مصرف DCCB علاوه بر سایر داروها، خطر مشکلات عمده کلیوی را ۳۳ درصد افزایش می‌دهد.

آگور گفت: «ما در ابتدا فکر می‌کردیم که اثرات محافظتی کلیه مهارکننده‌های SGLT2 ممکن است مضرات بالقوه مرتبط با DCCB ها را خنثی کند. با این حال، به نظر می‌رسد که افزایش خطر پیشرفت بیماری کلیوی حتی در این گروه نیز ادامه دارد.»

محققان فکر می‌کنند که نحوه عملکرد DCCB ها می‌تواند باعث افزایش خطر شود. این داروها ممکن است رگ‌های خونی منتهی به کلیه‌ها را شل کنند اما رگ‌های حامل خون را شل نکنند، که به طور بالقوه فشار در اندام‌ها را افزایش داده و به آسیب کمک می‌کند.

با این حال، تیم تحقیق هشدار داد که این مطالعه مشاهده‌ای بوده و نمی‌تواند یک رابطه علت و معلولی مستقیم برقرار کند. افرادی که DCCB مصرف می‌کنند نباید بدون مشورت با پزشک خود، مصرف داروها را قطع کنند.

به این نوشته امتیاز بدهید!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

  • ×